اینجا ایستگاههای اتوبوسش دقیقه شمار داره.به این معنی که عدد روی تابلو نشان دهنده اینست که اتوبوس بعد از چند دقیقه می رسد.سر وقت به موقع..رد خور نداره.پیشرفته ...

تو ایستگاه وایستادم دوچرخم رو به دلایلی که بعدا می فهمید گوشه ای پارک کردم..طاقت نداشتم که رکاب بزنم تا به خونه برسم.هوا سرد بود منم یادم رفته بود که هوای اینجا حساب کتاب نداره و دما می تونه از ٢٧ درجه یهو به ٨ درجه برسه در نتیجه لباس گرم بر نداشته بودم.خوب این آلمانا در روز حداقل ٢ لیتر آب می خورن .توی کیف هر آلمانی هر چی نباشه حتما یک بطری آب هست.راستش اینا عادت دارن..بدنای ما نمی تونه این همه اب در روز بگیره.خوب من فقط خواستم عادت به نوشیدن آب رو ازشون یاد بگیرم..هوا هم که سرد ...کلیه ها هم که سالم مثل چی کار میکنه..عدد روی تابلو هم که ۵ رو نشون میده .خب باید مریض باشم ٢٠ دقیقه تا خونه رکاب بزنم....زمان کند می گذره..من واقعا سردمه کوله و لپ تاپ.کسی جز من تو ایستگاه نیست.به تابلو نگاه می کنم عدد ۴.دلم رو اروم می کنم و به مغزم می گم که به کلیه ها و دیگر اعضای همکار آن پیغام صبر بفرستد.عدد تابلو ٣.قدم می زنم میشینم..پا میشم..عدد ٢...عالی..١.. و ...و.. تابلو می ایستد..١..١..نگاهی به ته خیابون می کنم نه ماشینی نه کسی...به تابلو نگاه می کنم..١..دیگه باید عکس اتوبوس در تابلو ظاهر بشه..عدد١...اتوبوس باید بیاد نگاهی به دوچرخم می اندازم..به تابلو نگاه می کنم..عدد ١۴...نه...نه..نه...(اتوبوس خراب شده و اتو بوس بعدی در راهه)نه..نه...جون خودم تابلوهاشون رد خور نداره...

از این داستان نتیجه می گیریم که١- به صنعت کشورهای پیشرفته در چنین مواقعی اعتماد نکنید و با همون دوچرختون تا خونه رکاب بزنید ٢-خیلی هم خوب نیست که بدونی دقیقا اتوبوس کی می رسه اصلا همون ندونی بهتره