همیشه لحظاتی وجود دارد که خاطره اش قلبت را تا اعماق غم فرو می کشد
خاطراتی که تو را به یک سکوت عمیق میبرد ...و گهگاهی آه میکشی.
آهی که دلیلش را کسی نمی داند... آنگاه است که تو آنها را راز می خوانی....و این رازشدن آنها بر سنگینی شان می افزاید
رازها رخت را به زردی چشمانت را به سرخی گیسوانت را به سپیدی و حتی روزهایت را به سیاهی میکشاند اما دلت را محکم میسازد.و به تو می آموزد که چگونه باید زندگی کرد..... اینست آموختن برای زیستن

  
نویسنده : م.س ; ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۳/۳
تگ ها :