این متن در مدت ۵ دقیقه نوشته شده ...ادعایی بر شعرندارم...به خوبی خود ببخشید
نمی دانم چرا از حس زیبایم فقط یادش بجا مانده
نمی دانم چرا از یار محبوبم فقط نامش بجا مانده
نمی دانم چرا ز ذکرالله مطمئن خاطر نمی باشم
و یا جود و بسی ارمن چرا کافر نمی باشم
نمی دانم چرا پر درد و درمانده کسی از درد من هرگز نمی پرسد
نمی دانم چرا گمراه و ره مانده کسی از راه من هرگز نمی پرسد
نمی دانم چرا با اینهمه نقصان که کس از من نمی داند
کسی اینجاست که می داند ولی از فضل خود هرگز نمی کاهد

  
نویسنده : م.س ; ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۳/٢٤
تگ ها :