اونزمان که امیر توی کار ساخت مخزن آب بود. یک بار از من خواست به مخزن آبی که برای منطقه ی پونک ساخته بودند و تازه تموم شده بود سر بزنیم. یادم میاد وقتی مخزن رو دیدم شاخ در اوردم که واقعن همین سالن بزرگ سیمانی  زیر زمینی مخزن آب آشامیدنیه. کفش خاکی بود و جای خیلی تاریکی بود که کارگرها باید قبل از پر شدن مخزن اونو  فقط جارو می زدن. حالا بماند که چه چیزای دیگری می تونست توش باشه. اون روز با خودم گفتم که از این به بعد من فقط آب معدنی می خورم. فکر نکنید که اون اب بعدش تصقیه می شد نه...از اونروز هیچ وقت به ابی که می نوشیدم فکر  نکردم. چند روز پیش توی یک لینک خبری ، خبر پیدا شدن جسد در همون مخزن اب رو خوندم که جسد ٢ ماه توی آب آشامیدنی بوده و در اثر کلر تجزیه شده. با اون چیزی که من دیدم کاملن خبر رو باور می کنم. چون به قول امیر اونجا اصلن در و پیکر نداره هر کس بخواد می تونه حتی توش سم هم بریزه. اما سوال اینه که اداره بهداشت اصلن این وسط چه کاره است؟ ایا وافعن باید یک چنان جایی مخزن آب آشامیدنی باشه آیا این اب نباید دائمن چک بشه. اگه شما ساکن منطقه ی پونک هستید باید بگم معذرت می خوام از نوشتن این مطلب اما بدونید مرده خوری آخر عاقبت نداره چشمک