خدایا ما را ببخش که وقتی ما 6 تا 10 سالمان بود و همه ی نون نخودی هایی که مامانمان برای عید می پخت را می خوردیم و به تو قسم می خوردیم که نخوردیم بعد مامانمان می گفت پس کی خورده و ما می گفتیم که آبجی بزرگه .

می گفتند هر کس قسم دروغ بخورد خداوندسوسکش میکند اما تو مارا سوسک نکردی بلکه مارا به سرزمینی تبعید نمودی که یک گرم آرد نخودچی در آن یافت نمی شود که ما نون نخودی درست کنیم. خدایا کاش سوسکمان فرموده بودی. آخر این چه عذابیست؟