کمی از نیمه ی خالی لیوان

 مهربان همسر :

در کلاس فرهنگ فنلاندی چند نکته رو گفتن که فنلاندیها خوششون نمی یاد مواظب باشین رعایت کنین یکی اینکه در برخورد اول خیلی زود پسر خاله نشین. دست ندید. گرم نگیرید وحتی اگه طرف رو نمی شناسین سلام هم ندید. یعتی باید همدیگرو بشناسید تا سلام کنید.(یادم به خودم افتاد که دم به دم توی دانشگاه به همه سلام می دم.)در کل برج زهر مار بودن صفت خوبیست و دیگر اینکه در مکانهای عمومی با زبان مادری خودتون بلند بلند حرف نزنید.(در این نکته من با فنلاندیها بسیار مشترکم. این رو باید به چینی ها یاد داد تا اینقدر روی اعصاب راه نرن)

گفتم چینی یادم اومد:

با این همکار چینیم که رفته کانادا صحبت می کردم. گله ی بسیار داشت.و غر می زد که اینجا همه چیز کند است و کارها روی روال نیست. مردم چراغ قرمز رد می کنن. از کثیفی خونه های اجاره ای تا کارهای بانکی و وضعبت دانشگاه. گفتم اونجا جمعیت زیاده نمی تونه مثل فنلاند باشه و او نکته ی قابل توجهی گفت و ان اینکه در فنلاند هرگز پیش نیومده که کارت را به روز دیگر بیاندازند.این همان چیزی است که مرا هم در فرانسه اذیت می کند. الان چهل روز است که امده ام و هنوز هیچ حقوقی به حساب من واریز نشده. خدا را شکر ما پولدار هستیم (چرا دماغم این شکلی شد) باز ملت جلوی ما با پاریس پز میدن . در کل من هی از پاریس بد می گم و غر می زنم خودم می دونم سعی می کنم نیمه ی پر آب رو ببینم.

 

  
نویسنده : م.س ; ساعت ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۱۸
تگ ها :