زود گذشت

امروز وقتی جمع خودمانی دوستان مرا با یک میز چیده شده روبرو کردند فهمیدم خداحافظی نزدیک است. مراسم خداحافظی با من و فرانسیسکو و ژاک با صرف کیک و نوشیدنی آرام و دوست داشتنی برگزار شد. در کنار بار علمی لابراتوار دیدار با آدمهای با معرفتی مثل دووان ، مین ، فرانسیسکو و حتی ژاک مرا بسیار خشنود کرد. هنوز هفته ی آینده را با هم خواهیم بود اما از الان دلم برای کریدور ریاضیخوانان بی زندگی تنگ می شود. وقتی من و فرانسیسکو از بچه ها تشکر می کردیم ژاک ساکت بود .در پایان ژاک آرام گفت متشکرم آنقدر آرام که فقط من شنیدم.

  
نویسنده : م.س ; ساعت ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱٩
تگ ها :