در کل خاصیت ما ایرانیها اینه که به خودمون اجازه می دیم در مورد همه چیز و همه کس نظر بدیم حتی به قول دوستی ایرانی در مورد چیزی هم که نمی دونه نظر می ده .من هم مستثنی نیستم در مورد همه با چشمی که می بینمشون نظر می دم و حتی می نویسم.آنچه که اینجا می نویسم نگاه منه که صد در صد درست نیست.  خودم می دونم. پر حرفی هم بد دردیه و من پرحرفم همان چیزی که باعث میشه خیلی ها انرا با گرم بودن و مهربان بودن قاطی کنند. خیلی خوبه که از آنچه که دیگران می اندیشند بهتر باشی. و خیلی بده که بدونی از انچه که دیگران در موردت فکر می کنند بدتر باشی این اصل رو قلبن دوست دارم اما متاسفانه گنجاندنش توی منطق زندگی سخته.

پ.ن :عجب شیلنگی گرفتم روی خودم.