تقديم به دوست من ، روح سوخته عشق الهي، که در اشکهايش درد بيکرانی را با خود حمل ميکند

دوستش داشتی و او تو را رها کرد همين عذاب او را بس که ديگر تو را ندارد که عذابيست عظيم