این روزها

انگار رها شده ایم وسط یک جنگل و می دویم. چه اهمیت دارد که جنبده ای زیر پایمان جان دهد. صدای غرشی می آید ترس وجودمان را می خورد و تفاله مان را به بیرون می اندازد .بی جانتر می دویم تا به انتها برسیم...

انتهایی در کار نیست! کمی مکث! زندگی اینجاست میان صدای پرندگانی که همیشه می خوانند ،نور خورشید از لابه لای شاخ و برگ درختان تنومند به ما چشمک می زند. اندکی مکث! درنده ها نمی درند کمی آهسته تر گام بردار جنبنده ای در میان برگها می خزد... اندکی مکث!

/ 3 نظر / 4 بازدید
فرزاد

ببینید چی پیدا کردم “Life is a preparation for the future; and the best preparation for the future is to live as if there were none.” ― Albert Einstein

بوشفک

اندکی مکث سحر نزدیک است؟ البته خوب "صبر" اما.. دزدی ادبی می کنی؟ دزد [خرخون]

آفساید

بله بله دائما در حال دویدنیم تا به هدفی برسیم و وقتی به هدفمان رسیدیم می بینیم که در رسیدن لذت پایداری وجود ندارد و دوباره هدف جدید و دویدن جدید و ... بد به حال آنهایی که از دویدن لذت نمی برند!